17 april 2016 werd er om de Neil Patterson Trophy gevist in het Twiske .

Zou het deze keer dan wel lukken om de heren van de organisatie een fles huppelwater te ontfutselen?.
Bij muis over blijft de betreffende afbeelding staan.

De mannen die dus w&eacutel een slokje lusten Dit heet gratis reclame!! Je gelooft het niet, vorige keer zo'n joekel. Nee echt Martin, hij was zo groot! Yes, beet en zo te voelen een knappe. Ach, vals gehaakt, dus telt niet mee! Maar te mooi om niet te tonen, zo'n knappe zeelt Oh,oh, daar komt een buitje aan. Dreigende luchten zijn mooi, maar hopelijk trekt het over! Zo, tijd voor een hap en een slok. Ja, weer een grote, verdorie een brasem en ook vals gehaakt Even later,weer beet en weer een knappe Je wordt er toch gek van, weer een vals gekhaakte zeelt Maar deze is groter en vetter dan de eerste.
Ja hoor dit was weer zo een dag dat het weer alle kanten op schoot, de ochtend was winderig en
koud, maar de echte ellende moest nog komen.
Nadat we een klein uurtje gevist hadden kwamen er steeds meer wolken en uiteindelijk werd het een
natte boel, de meesten van ons hadden het regenjack nog in de auto, schuilen onder de bomen
( zonder blad) bood ook al geen uitkomst en om de narigheid compleet te maken, begon het ook nog
te hagelen.
Het gevolg was dat velen een behoorlijk nat pak op liepen, maaaaar na regen komt zonneschijn
en die zorgde weer dat we de dag toch droog konden eindigen.
De vereiste vier verschillende vissoorten, blankvoorn, ruisvoorn, baars en een niet genoemde soort,
werden uiteindelijk, binnen de gestelde tijd van twee uur, door niemand gevangen.
Behalve de twee door Martin gevangen zeelten en de brasem,( allemaal vals gehaakt) waren het
kleine visjes maar als je die dan vangt op een aan de waterkant ( in dit geval op het parkeerterrein),
uit de hand gebonden koperdraad nimfje, is het geluksgevoel er niet minder om.